Hallo allemaal,

Ik heb hormonale migraine. Ik ben gemiddeld een week per maand echt ziek van de migraine met spugen en lig dan plat op bed in het donker. Ik ben dan ook genoodzaakt om me ziek te melden.

Ik werk partime, drie dagen in de week. Gelukkig werk ik voor de overheid en ontslaan ze je gelukkig niet zo snel.
Maar ik vind het zo naar dat ik elke maand een week niet kan komen. Op mijn werk zijn ze best wel meelevend en hebben ze begrip voor mijn situatie. Ik vraag me alleen af voor hoe lang nog.

Graag wil ik jullie ervaringen horen en hoe gaan jullie en jullie werkgevers hiermee om?

Hallo Maria

Wat vervelend dat je je elke manad wel een week ziek bent en je ziek moet melden. Kan me voorstellen dat je daar erg van baalt. Helaas weet ik ( en vele anderen hier) maar al te goed hoe dat voelt. Zelf moet ik me meerdere keren per maand een dag , soms 2 , ziekmelden. Op mijn werk zijn ze ook heel medeleven maar het is echt heel vervelend. Ik snap dan ook goed dat je er erg mee zit. Ik schaam me vaak diep als ik weer hondsberoerd naar huis ga en voel me schuldig tegenover mijn collega's/ Stom eigenlijk want als iemand met b.v. suikerziekte een dag naar husi gaat denk je ook niet van wat stom oi.d.

Ik hoop voor je dat je werkgever zo begripvol blijkft. IS het anders een idee om sommige weken wat meer uren te maken en anderen wat minder, om zo je ziekte uren wat te compenseren? of kom je dan anders in de problemen. Bji mij op het werk doen ze namelijk heel makkelijk over uren compenseren. heel veel mensen werken wel eens een dagje thuis of niet.

iig sterkte
groetjes sarah

Hallo Maria,
Ik probeer het zo lang mogelijk vol te houden.
Werk tot 17.00 uur, maar ons kantoor gaat om 16.00 uur dicht.
Ga gemiddeld drie dagen per maand om 16.00 uur naar huis.
Maar ben dan soms al vanaf 12.00 uur niet productief meer.
Mijn collega's weten dit en houden er rekening mee.
Zelf vind ik het heel vervelend, maar wat niet gaat gaat niet.
Succes

Hoi,

Ik heb het zelf ook gemerkt.
Ook ik heb me de afgelopen weken veel ziek moeten melden met migraine.
Als je geen werkgever heeft die er begrip voor heeft dan is het er lastig.

Mocht je zoiets tegenkomen, ben dan gewoon open vertel wat je hebt en de eventuele medicijnen die je ervoor krijgt.
Dat heb ik nu ook gedaan, en ik moet zeggen dat het wel geholpen heeft.

Er is ook ergens op Youtube een filmpje wat een migraine aanval met je doet, wellicht kun je dat laten zien.

Succes!

Ik werk altijd gewoon door, maar soms met zonnebril en weinig aanspreekbaar. Ik heb in het verleden gemerkt dat collega's dat aanstellerig vinden. Voor hen is het heel simpel: als je ziek bent lig je in bed, als je gezond bent ga je naar het werk. Dat zit er alleen niet in als je, zoals ik toen, gemiddeld 4-5 dagen per week zware hoofdpijn hebt. Migraine is geen griep. Jongens, ik zou zo blij zijn als ik af en toe griep zou hebben en geen migraine. Twee keer per jaar een week boven het toilet hangen met flinke koorts en klaar is Kees. Ik wil wel ruilen.

Hoi, ik heb vanaf mijn vierde jaar regelmatig migraine. Meestal voordat ik ongesteld wordt, maar ook wel daarbuiten. Ik kan soms geen duidelijke oorzaak geven mbt voedsel, slaap, stress enz. Daarnaast heb ik spanningshoofdpijn. Nu heb ik in de afgelopen paar maanden 4x 3 dagen op bed gelegen met vreselijke hoofdpijn en overgeven, maar volgens mij was dat geen migraine omdat mijn hele hoofd tot aan mijn schouders pijn deed. Ben naar de dokter geweest (alweer!) en volgens hem was het stress. Daar gooit hij het steeds op en nu heb ik valium gekregen. Daar schiet ik dus niks mee op. Ik moet straks weer en ik wil dan een verwijzing voor een hoofdpijnkliniek. Heeft iemand van jullie daar ervaring mee? Op mijn werk vinden ze het wel vervelend dat ik zo vaak af moet bellen. Ik ben fysiotherapeut, heb geen vaste baan, maar ben waarnemer op verschillende locaties. Patienten afbellen is dus ook wel heel vervelend! Iemand advies?
En dan nog iets, hoe gaan jullie evt. partners en familie/vrienden hiermee om?

hoi brendah,
hoe is het gegaan? heb je een doorverwijzing gekregen voor hoofdpijnpoli? Ik hoop dat je hulp hebt gekregen. Je verhaal is erg herkenbaar voor vele van ons en zeker ook dat er geen duidelijke trigger lijkt te zijn voor je hoofdpijn of migraine. Voor velen zal alles een beetje meewerken: je houding, je werk, hormonen, leefwijze, eten, mentale etc.
was er maar iets waarbij je kon zeggen als ik dat weglaat of dat niet meer doe dan krijg ik geen aanval: dan zouden we dat allemaal doen. maar juist dat onvoorspelbare maakt dit zo'n moeilijke ziekte.
ik kan me voorstellen dat je er ook nog stress bijkrijgt omdat je weet als je je slecht voelt er dan patienten afgebeld moeten worden.
Ik heb gelukkig een partner die er goed mee omgaat en weet wat migraine en hoofdpijn is omdat hij ook in de medische sector zit. Als je partner er moeite mee hoeft kan dat nog lastiger zijn. Gaat jouw partner er goed mee om?

Sterkte met alles. Ik hoop dat er snel verbetering voor je komt zodat je minder ziekte-dagen hebt.
tallie

Hey Tallie, krijg een verwijzing voor een neuroloog. Ben nog aan het kijken welke de kortste wachttijd heeft. Hoofdpijnkliniek in zutphen (dichtste bij Epe) heeft een wachttijd van 3/4 maanden. Dat is wel lang. Dokter wil ook gesprekken gaan voeren omdat volgens hem stress een hele grote rol speelt. Zal ook wel zo zijn, maar ik wil liever met een psycholoog praten. Die is daar toch in gespecialiseerd. En eerlijk gezegd heb ik niet zoveel vertrouwen meer in mijn dokter. Volgens mij heeft hij een beetje het idee dat het tussen mijn oren zit. Dus.. ik ben van plan om naar een neuroloog te gaan en met een psycholoog te praten. Hopelijk komt daar wat uit. Mijn man was eerst niet zo begrijpend (hij is zelf echt zelden ziek, dus hij weet ook niet goed wat het is), maar het komt meer en meer. Vooral nu ik weer actief bezig ga met onderzoeken en dergelijke.

Hoi, even een update: ben vanochtend bij de neuroloog geweest. Niet veel uitgekomen. Richtte zich vooral op de migraine, kan nu topamax krijgen. Maar op dit moment heb ik veel meer last van de 'spanningshoofdpijn' (wat dus eigenlijk een verzamelnaam is voor alle hoofdpijnen die er bestaan waar ze niet van weten waar het door komt) en daar kan volgens mij gewoon niet zoveel aan gedaan worden. Dat hoeft namelijk helemaal niet alleen maar door spanning te komen. Dus... als jullie nog tips hebben?
Daarnaast moet je de topamax in elk geval 3 mnd uitproberen en als je een kinderwens hebt en echt probeert zwanger te worden, dan mag je dat niet slikken. Geen enkel preventief medicijn trouwens! En wij hebben wel die kinderwens.. dus ga dat waarschijnlijk niet proberen.
Hoe is het verder met iedereen?

Ja, ik ken het.. ik werk fulltime en ben zeker 1x per week ziek.. vaak pak ik vrij want ik heb extra uren gekocht voor mijn migraine..
is zonde van het geld maar jaa...
nu komen er gedwongen ontslagen bij ons.. en tja..zoals het er voor staat.. ik ben vaak ziek.. kun je wel zeggen 'daar kijken ze niet na'.. maar ik denk dat het toch wel meetelt.. ik woon alleen en heb een eigen huis.. ergens anders dan gaan werken met een proeftijd van 3 maanden waarin ik ook ziek wordt weet ik al dat ik dan niet aangenomen wordt..
reeds 23 medicijnen al gehad..laten sterilliseren omdat het zou helpen (heb nu geen kinderwens meer maar toen wel) aan de prikpil omdat dat weer zou helpen terwijl dat dus eigenlijk niet hoeft en alle therapieeen gedaan die je maar kan bedenken en 1000de euros zelf uitgegeven aan dingen die zouden helpen ...
en ik lig dus nog steeds 1 dag per week plat.
probeer wel positief te blijven maar ik vind de toekomst best wel eng.
groetjes van Anja

Hoi Anja, wat kan ik je goed begrijpen.
Al hoef ik niet bang te zijn voor mijn baan. (nog niet).

Ik was gemiddeld een week per maand ziek maar ik merk dat ik nu steeds vaker een een aanval krijg.
Ik slik nu Arcoxia en spuit Imigran. Helpt best goed hoor maar na een paar uur komt de aanval in alle hevigheid terug.
Werken tijdens mijn migraine gaat moeizaam. Zit veel achter de pc en als ik hoofdpijn heb dan gaat dat echt niet goed .
Loop bij de hoofdpijnpoli in Leiden maar ben er nog lang niet. Ik vraag me af of er ooit een medicijn komt die er voor zorgt dat je nooit meer migraine krijgt. Het is een vreselijke ziekte, al ga je er niet dood aan. Soms voel ik me net een oud [verwijderd woord] terwijl ik nog veertig moet worden! Maar ik probeer wel te leven en er te zijn voor mijn gezin.

Hoi, ik denk dat een groot deel ook komt uit het feit dat we er misschien tegen vechten. Dat heb ik tenminste. Ik probeer zo lang mogelijk door te lopen en dingen toch te proberen terwijl ik weet dat het niet gaat lukken. Maar anders voel ik me schuldig dat ik dingen af moet zeggen. Ik moet proberen om het te accepteren: 'het is niet anders, ik heb dit nu eenmaal en ik kan er niks aan doen..' Ik moet genieten van de dagen dat het goed gaat en als het dan een dag (paar dagen) niet goed gaat, dan is dat heel jammer, maar helaas. Op naar de volgende dagen dat het goed gaat. Anders gaat de hoofdpijn inderdaad je leven beheersen en kun je ook niet genieten van de goede dagen omdat je in angst zit voor de volgende aanval. Makkelijk gezegd, maar vind het heel moeilijk om dat ook daadwerkelijk te denken. Ga het toch proberen! Het gaat bij mij nu al 4 dagen heel goed, geen last van nek of hoofd en voel me echt goed, meer energie. Succes iedereen vandaag!!

Hallo allemaal.

Ik ben nieuw op het forum.
Ik weet niet of ik me nog ergens moet voorstellen ofzo?

Wat jullie beschrijven over het schuldig voelen als je je moet ziekmelden herken ik.
Ik werk in de kinderopvang, dus ik kan niet altijd zomaar naar huis, omdat de collega's dan met teveel kinderen achter blijven.
Dan voel ik me schuldig als ik toch ga of me ziek moet melden.
Van mijn collega's krijg ik het gevoel dat ik me aanstel.

De angst die Anja beschrijft voor haar baan, heb ik ook.
Ook bij ons staan er reorganisaties op stapel en aangezien ik een tijdelijk contract heb, de laatste voor vaste dienst, en ik me al een aantal keer heb moeten ziekmelden, maak ik me daar ook zorgen over.

Ik herken het helemaal, het gaat nu gelukkig een stuk beter maar ik heb perioden gehad dat ik me bijna wekelijks ziek meldde. Uit schuldgevoel ging ik de volgende dag weer werken terwijl ik eigenlijk doodmoe was vanwege de migraine aanval. Gelukkig heb ik nu een baas die er begrip voor heeft en weet dat ik er alles aan doe om het te voorkomen en er weer ben zodra het kan. In het begin was het zo erg dat wanneer ik onder werktijd een aanval voelde opkomen ik er alles aan deed om het te onderdrukken. Met als gevolg dat ik aan het eind van de werkdag mijn man belde om me op te komen halen omdat ik niet meer met de bus naar huis durfde uit angst dat ik flauw zou vallen. Dit gebeurde dan ook wel maar dan was mijn man er tenminste bij en was ik vaak al thuis.
Uiteindelijk heb ik geleerd om me er niet meer voor te schamen, dit hoort helaas bij mij en ik doe mijn best om het niet te laten gebeuren. Meer kun je uiteindelijk niet doen. En collega's? De mijne hebben er begrip voor gekregen toen ze me lijkwit achter mijn pc zagen zitten, ik door de gang liep alsof ik dronken was en niet meer uit mijn woorden kon komen door de pijn. Vaak is het onwetendheid, en het maakt het zo moeilijk dat het bij iedereen weer verschillend kan zijn hoe je zo'n migraine aanval beleeft, maar nu ze weten hoe heftig het bij mij kan zijn hebben ze er begrip voor gekregen.

Hoi Allemaal..

Ik ben Kristel en ben 26 jaar en heb vanaf mijn 12e migraine in vrij heftige vorm. Mijn lichaam verlamt aan de rechter zijde, mijn spraak houdt er mee op.. ik brabbel maar wat..terwijl ik in mijn hoofd goed weet wat ik wil zeggen.. mijn zicht verdwijnt aan de rechter zijde en dit alles gaat gepaard met overgeven en hevige pijn aan mijn rechter oog.
Tijdens een aanval ben ik volledig afhankelijk van mijn partner. Nu merk ik dat ik tegenwoordig vaak wakker wordt met migraine.. waar de aanval precies vandaan komt weet ik niet, een nacht slecht slapen, bepaalde kruiden, mijn maandelijkse hormonen.. geeeen idee. Nu ben ik al drie keer mijn baan verloren door dat ik te vaak afwezig ben met migraine.. ik werk momenteel part-time in de supermarkt sinds drie maanden en ben ondertussen alweer 4x afwezig geweest door de migraine. Mijn hele leven neem ik al medicatie en ben onder behandeling geweest op de hoofdpijnpoli. Momenteel slik ik geen medicatie, niets heeft tot nu toe geholpen (athans niet op de lange termijn) en ik ben het moe om mijn lijf vol te stoppen met rommel die toch geen effect heeft. Nu wil ik met mijn nieuwe baas gaan praten over mijn migraine, maar weet niet goed hoe dit aan te pakken. Ik vind het zelf vreselijk dat ik niet gewoon als ieder ander kan werken zonder me zo vaak ziek te melden. Ik merk dat ik me schaam voor mijn migraine en dat er zo veel onbegrip is voor deze ziekte. Ik lijdt er psychisch onder dat ik iedere keer weer opnieuw mijn baan verlies.. ik ben namelijk meer dan alleen een migrianepatient. Ik ben een goede arbeidskracht en een vrolijke, sociale meid.. maar helaas blijkt uit mijn ervaringen dat je na een aantal ziekmeldingen alleen maar gezien wordt als het meisje met migraine...
Heeft iemand advies voor me hoe ik het beste mijn gesprek met mijn baas aan kan pakken? Ik wil de baan die ik nu heb namelijk liever niet kwijt....

bedankt alvast..