Sinds 3 weken gestopt met medicatie, nog 9 te gaan. Alvorens daarover te vertellen eerst even mijn korte hoofdpijndossier. Ben 60, man, heb zo’n 40 jaar geregeld hoofdpijn. In het begin pakweg 1x per week (het weekend vooral) later toenemend tot meerdere keren per week. Sinds ik, drie jaar geleden, met pre-pensioen ben, is het alleen nog maar toegenomen (ik hoopte vanzelfsprekend op het omgekeerde): zeg gerust dat de pijn nu dagelijks opduikt; ik ben al blij met een pijnloos dagdeel.
Wat voor hoofdpijn? Ofschoon ik bij ernstige aanvallen soms moet overgeven, betreft het geen klassieke migraine. Het heeft eerder met (ont)spanning of verkeerde houding te maken. Ooit verbleef de pijn vooral in het achterhoofd (kloppend), daarna verhuisde de pijn naar het voorhoofd (dof), nu vooral midden OP het hoofd (stekend). Kortom, ik lijd al lang aan steeds wisselende vormen en gradaties van hoofdpijn. Gevolg: te veel medicatie - tijdens hoogtijdagen gebruikte ik drogistmiddeltjes, Maxalt en ergotamine-zetpillen door elkaar - waardoor het mogelijk medicatieafhankelijke hoofdpijn is geworden. Zo denkt althans de neuroloog waar ik nu onder behandeling ben (ik heb het hele circuit al doorlopen, ook een klein deel van het alternatieve). De man zou best eens gelijk kunnen hebben en daarom ben ik - op nadrukkelijk aandringen van deze specialist ("u bevindt zich op een doodlopende weg!") - zo’n 3 weken geleden begonnen met afkicken waar 3 maanden voor staat. Braaf hou ik het bekende dagboek bij.

Hoe het gaat? Moeizaam, maar tot op heden heb ik van ‘het lekkers’ af kunnen blijven. Wel gebruik ik, wanneer ik de nacht met pijn inga, rustgevende pilletjes om toch nu en dan in te dommelen, want niets is zo erg dan om de hele nacht op te blijven, de minuten tergend traag zien verstrijken.
Bijkomend voordeel bij mijn stoppoging is dat ik me rustig kan houden, hoef niet meer naar het werk, de kinderen al lang de deur uit, woon alleen en heb een tamelijk lege agenda. Daarbuiten ontwijk ik, voor zover mogelijk, elke vorm spanning (ook die in films of boeken), met joggen ben ik voor even gestopt (vooral na het sporten treedt heerlijke ontspanning in waardoor de hoofdpijn zich direct opdringt), geen lange autoritten meer, geen wijntje bij het eten, en ook even geen uitjes of bezoekjes. Kortom, ik (van nature innerlijk erg onrustig) doe het bijzonder kalm aan, op het saaie af. (Misschien moeten we dat altijd wel nastreven?!). Wat ik verder doe is veel water drinken, ontspanningsoefeningen (vooral buikademhaling), m’n nek en gezichtspieren soepel houden door veel te rekken en strekken of ‘gekke bekken trekken’ (mond, oogleden, wangen, keel) en zeker ook door mezelf veel schouderklopjes te geven. Dat laatste vooral als ik een zware, dagenlange pijnaanval heb ‘uitgezeten’.

Of het allemaal gaat lukken met het afkicken weet ik natuurlijk niet. Mocht ik slagen dan nóg behoud ik enige reserve. Wonderen verwacht ik er niet van, want zo zit ik gewoon niet in elkaar, ben gewoon wat te cynisch aangelegd. Ik ga simpel gezegd uit van twee gegevens:
1) hoofdpijn ‘hoort’ kennelijk bij me. M’n hoofd (d.w.z. spieren, zenuwbanen, bloedvaten) reageert gewoon snel op prikkels, net zoals een ander snel last heeft van maag of darmen…
2) Je bent met velen, want feitelijk wordt iedereen met chronische hoofdpijn ooit medicijnafhankelijk; dat is nauwelijks tegen te gaan.

Deze insteek zorgt ervoor dat ik nu doe wat ik doe - stoppen - maar wel met het nodige realisme. Zo geloof ik niet dat na de afkickperiode van drie maanden de pijn geheel verdwenen zal zijn. Ik stel me in op ‘minder’, zo’n 2 a 3 dagen per week is waar ik op hoop. En mocht het de komende periode lukken niet naar de pillenpot te grijpen, dan acht ik de kans aanwezig uiteindelijk toch weer pijnstillers te slikken. Denk alleen al aan bepaalde belangrijke afspraken, tijdens vakanties of bijzondere omstandigheden waar je beslist niet te veel wilt lijden. Bovendien wil je toch ook wel een beetje ‘leven’ en pijnstillers zijn er niet voor de kat z’n kont.
Het enige dat ik na ik na deze 3 maanden kan doen is kiezen tussen de volgende mogelijkheden:
1) In het vervolg matigen met pijnstillers, dus soms/vaak de pijn gewoon voor lief nemen.
2) De pijn flink bestrijden en ervoor kiezen om jaarlijks zo’n 3 maanden durende vastenkuur in te lassen, wat best wel heftig is (!).
3) Kiezen voor onderhoudsmedicijnen, de zgn. profylaxe. Ik heb daar echter geen ervaring mee, hoor verschillende berichten, ook over nare bijwerkingen.

Maar goed, zover is het nog niet. Ik zie dus wel even. En wie weet bestaan wonderen toch… De eerste winst heb ik echter al binnen: ik had niet gedacht dat ik 3 weken zonder kon!

Johann R.

Hallo JOhan,
dat is een zware klus. Ik denk dat je heel veel pijn hebt.
Ik heb al 15 jaar migraine, en gebruik al heel lang imigran. Tot de huisarts het 2 maanden geleden genoeg vond en me naar de neuroloog stuurde (dat had eigenlijk al veel eerder moeten gebeuren natuurlijk, maar ik hield het ook af) Ik was ook bang dat ik ondertussen medicijnafhankelijke hoofdpijn had gecreeerd.
De neuroloog heeft nu topamax voorgeschreven, om aanvallen te voorkomen, en ik geloof dat het begint te werken. Ik heb al de hele week geen hoofdpijn meer gehad en geen imigran meer gebruikt, maar ik moet niet te hard juichen. Zou dat ook niet iets voor jou zijn, topamax.
Veel sterkte met je afkickprogramma, ik hoop dat het werkt en je van je hoofdpijn afkomt.

Groetjes,
Irene.

Dank je Irene, ook bedankt voor je tip. Ik had al eerder over Topamax gehoord en gelezen en wie weet is het straks, na mijn afkicken, een optie. Zal er met de neuroloog over hebben.
Groet,
Johann

Hallo Johan, hoe gaat het nou?
Groetjes,
Irene.

Hoi Irene,
Je vraagt hoe of het gaat? Welnu zit in mijn 7e week, dus iets over de helft. En toevallig heb ik vandaag - echt waar - voor het eerst een pijnstiller gebruikt (dat is ook de reden waarom ik nu weer even op deze site rondkijk). Ik weet niet of hiermee het traject mislukt is; dat hoor ik komende week, want dan heb ik een 'tussenstop' bij de neuroloog. Kortom: 1 pijnstiller in 7 weken, mwah...
Waarom vandaag dan die zetpil (egrotamine)? Simpel, ik zat echt he-le-maal stuk, het lichaam doodop en de borst pijn van het overgeven. Had nml. net een migraine-aanval achter de rug, de pijn nam eindelijk weer af na zo'n 2 lange dagen, maar direct er achteraan kwam een nieuwe aanval opzetten, aan de andere kant van het hoofd, nog heftiger dan de vorige(n). Dus...

Daarvoor ging het redelijk. De dagelijkse zeurpijn was gering, wel kreeg ik eens tussen de pakweg 4 a 9 dagen een pittige migraine-achtige aanval die me een dag of twee uitschakelde - links of rechts achter het oog. Nu voor het eerst 2 achter elkaar, waardoor ik geen enkele (mentale) reserve meer had. Ik hoop dat dit eenmalig is.

Kijkend naar mijn dagboek, begin ik toch te vermoeden dat het wel meevalt met die zgn. medicijn afhankelijke hoofdpijn; een echte curve kan ik (nog) niet ontdekken. Dat bedoel ik niet zozeer positief, maar het zou kunnen zijn dat het toch 'gewoon' migraine is. Afijn, volgende week hoor ik meer van de neuroloog.
Groet,
Johann

Hoi JOhan, 1 pijnstiller in de 7 weken is toch helemaal niet erg, en dan als het zo erg is als je beschrijft dat je helemaal uitgeschakelt ben, dan is het hoogsfwaarschijnlijk wel "gewoon" migraine. Zeker als de ergotamine helpt, die helpt niet ij gewone hoofd[ijn. Ergotamine is trouwens een verouderde behandelingswijze, die wordt haast niet meer gebruikt. Schrijft de neuroloog je die voor? Tegenwoordig worden de triptanen gebruikt, nog effectiever, en ergotamine is gevaarlijker met de bijwerkingen, daarom moest ik er een aantal jaren geleden mee stoppen.
Ik ben benieuwd wat de neuroloog zegt als je daar bent. Maar als je migraine hebt moet je er niet zo mee rond blijven lopen, dat is vreselijk.
Met mij gaat het heel goed. Ik heb nu, ik schreef het al eerder, topamax. Ik heb bijna nooit meer hoofdpijn en raak de imigran bijna nooit meer aan. (Eerst bijna elke dag) Een hele verbetering van mijn kwaliteit van leven. Ik heb ook helemaal geen last van bijwerkingen. Ik hoop dat jij ook zo ver komt.
Sterkte ermee.

Groetjes,
Irene.

Hoe gaat het nu Johan?

Lampie, dank voor je belangstelling. Het gaat zo-zo. Ik heb het zo'n 7 weken volgehouden zonder pijnstillers. Een hel, misschien mentaal nog meer dan fysiek. Daarna was voor mij de maat echt vol. Bovendien gaf mijn dagboek geen enkele curve te zien, geen daling of stijging, wat toch een indicatie moest zijn voor MAH. De neuroloog ("het lijkt toch verdacht veel op migraine") heeft me daarom op depakine gezet, als onderhoudsmiddel. Daarnaast grijp ik bij zware pijnen nu gewoon weer naar de maxalt. Over 2 maanden moet blijken of de depakine soelaas biedt, anders mogelijk uitwijken naar een alternatief. Kortom, ik zit nu in een ietwat ander traject.
Johann

Hallo Johan, ik begrijp dat je waarschijnlijk toch geen medicatieafhankelijke hoofdpijn had. Wat een ramp moet dat zijn geweest zonder medicatie. Ik hoop dat de depakine helpt. En de maxalt. Dat zal toch wel heel veel schelen.
Sterkte ermee, maar veel beter zo denk ik met de medicatie dan zonder.
Groetjes,
Irene.