Ik ben zojuist op dit forum terecht gekomen en lees veel herkenbare verhalen. Daar wil ik in het kort de mijne aan toevoegen. Ik ben een vrouw van begin 30 en heb al zolang ik mij kan herinneren last van hoofdpijn en migraine. Dit klinkt jullie waarschijnlijk allemaal bekend in de oren. Omdat ik de sterke indruk had dat ik de laatste tijd medicatie afhankelijke hoofdpijn ben gaan ontwikkelen heb ik 2 weken geleden besloten te stoppen met pijnstillers. Het bekende verhaal; een week behoorlijk ziek, niet kunnen werken en daarna ging het weer beter. Vanavond had ik echter zo'n enorme hoofdpijn waarvan ik wist dat het op migraine uit zou gaan lopen. Omdat ik het niet zag zitten weer een aanval te krijgen heb ik -voor het eerst in 2 weken- een imigran injectie genomen. Zonder andere pijnstillers als naramig en een "gewone" pinstiller van de drogist, waar ik het vaak mee combineer. De injectie heeft geholpen zonder extra middelen, hoewel ik nog wel wat hoofdpijn voel. Maar ik voel me dus wel een stuk beter. Aan de andere kant voel ik me nu enorm schuldig --> bijna een week uit de running geweest op mijn werk, steun gehad van familie, vrienden en collega's en nu neem ik toch weer medicatie. Ik had gehoopt het 3 maanden vol te houden. Zou het nu allemaal voor niets zijn geweest?

Het is ook erg moeilijk om het 3 maanden vol te houden, wel jammer.
Als je nu probeert om niet meer dan 2 triptanen per week te gebruiken, is het toch niet voor niets geweest.Daarnaast moet je dan proberen geen of heel weinig pijnstillers te gebruiken.
Loopt desondanks het aantal migraine/hoofdpijndagen weer op, dan kun je alsnog een keer proberen om 3 maanden te stoppen.

Succes ermee.

Hoi Henk,

Dank je voor je antwoord. Een geruststelling om te horen dat ik niet voor niets ben gestopt, daar was ik echt bang voor. 3 maanden volledig stoppen lijkt me een hele moeilijke opgave (ook omdat ik full time werk) maar ik ga echt proberen me aan max. 2 triptanen per week te houden zonder extra pijnstillers. Ik hoop dat het lukt, ben in ieder geval gemotiveerd.

Dag Eponine

je hebt zeker niet gefaald, die ontwenning is zeker een stap vooruit. Nu moet je enkel zo weinig mogelijk medicatie nemen, en het pilletje/spuitje wel 10, 20 keer ronddraaien vooraleer je het inneemt..
wat het resultaat ook is, door te stoppen heb je wel jouw kans op medicatie-afhankelijke hoofdpijn enorm gereduceerd!! Veel succes gewenst verder, en geef de moed niet op!

Afkicken is erg moeilijk, maar HELPT! Probeer het! Liefst langer dan 3 maanden helemaal NIETS slikken, en de aanvallen gewoon (sja... gewoon? het is een hel!) uitzieken! Je zult merken dat je je fitter gaat voelen en de aanvallen minder vaak optreden!!

meid, weet al dat je je best hebt gedaan en dat je dan 1 rotdag hebt gehad en dat je geen andere optie zag op dat moment. het is toch al heel wat dat bij jou de knop is omgegaan dat je helemaal wilt stoppen met alles!!
ik vind het ontzettend moedig dat je de keus hebt genomen om te willen stoppen met alles en daar heb je dan zeker de hulp van je familie en werk bij nodig. zonder zou je denk ik machteloos staan?
ik herken me hierin dat ik zwanger wil raken en daarom niets mag pakken. maar heb hiervoor nooit de moed gehad om te willen stoppen ondanks het besef van medicijn afhankelijke hoofdpijn/migraine.
Maar ik wil alleen maar zeggen dat ik je heel moedig vindt en wens je echt heel veel sterkte toe in deze moeilijke periode.
tallie